Budowa i morfologia

Równonogi lądowe mają podstawową budowę anatomiczną składającą się z segmentowanego, spłaszczonego grzbietobrzusznie ciała z siedmioma parami członowanych odnóży, gdzie na jedną parę przypada jeden segment ciała. Część lub wszystkie z ich pięciu par pleopodów (odnóży odwłokowych) są przystosowane do oddychania. Podobnie jak inne torbacze (Peracarida), samice równonogów noszą zapłodnione jaja w torbie lęgowej (marsupium), przez którą dostarczają rozwijającym się embrionom wodę, tlen i składniki odżywcze. Niedojrzałe młode wylęgają się jako mancae (stadium młodociane, pierwsze)[1][2].
Osobniki młodociane przechodzą następnie serię linień, zanim osiągną dojrzałość. Mancae rodzą się z sześcioma segmentami pereonu (tułowia) i zyskują dodatkowy po pierwszym linieniu[1].

Schemat budowy morfologicznej równonoga

Każdy z wymienionych elementów budowy może być cechą diagnostyczną w oznaczaniu gatunku.